[ONE SHOT-SNSD] I can't die... [JETI]

posted on 20 Jul 2013 18:00 by magired in fic directory Fiction
ว่ากันว่าการขึ้นสวรรค์ในศาสนาคริสต์คือการตาย...









งั้นฉันก็เป็นคนบาปน่ะสิ...









ก็ในเมื่อ...









ฉันไม่มีวันตายนี่...
 
 
 
[ในวันนี้ศาลได้ยกฟ้อง คุณฮวังจากบริษัทฮวังกรุ๊ป ในคดีตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดี

ฉ้อโกงเงินของทางรัฐและคดีจ้างวานฆ่า...]







"คุณฮวังคะรู้สึกอย่างไรบ้างคะที่หลุดพ้นคดีทั้งทีหลักฐานมัดตัวแน่นขนาดนี้"







นักข่าวรุมจ่อไมค์ไปที่ประธานบริษัทสาวหน้าหวานที่เดินออกมาจากศาล







"เอ่อ...สำหรับฉันก็คิดว่าทางศาลก็น่าจะตัดสินอย่างยุติธรรมแล้วนะคะ..."







ร่างบางของประธานบริษัทยกมือขึ้นมากับไมค์ของนักข่าวที่จะมาทิ่มหน้าตัวเองพร้อมพูดไปด้วย







"หลีกทางให้หลานฉันด้วยค่ะ" บุคคลอีกคนทีเป็นเหมือนน้าของประธานบริษัท

เมื่อเห็นนักข่าวรุมหลานตัวเองมากไปก็เดินมาแหวกทางให้








"กรอด...ไอ้พวกตระกูลฮวัง..." ทางด้านหนึ่งมีบุคคลที่ยืนถือมีดอยู่







บุคคลคนนั้นรีบพุ่งเข้าไปเพื่อหมายจะฆ่าประธานบริษัทสาวคนนั้น







ฉึก!!







"หะ..."







"อ๋า ไม่ได้นะคะ ไม่ได้~" ก็มีมือๆหนึ่งมารับมีดเอาไว้คนที่จะฆ่าประธานสาวก็เงยหน้าขึ้นมา

มองบุคคลที่รับมีด








เสื้อฮู้ดกันหนาวแขนสั้น







เรือนผมสีบลอนทอง







มะ หมวกเป็ดเหรอ!?







"ฉันยอมให้คุณฆ่าสาวน้อยคนนั้นไม่ได้หรอกนะคะ..."







"เพราะสาวน้อยคนนั้นเป็นของฉัน...'ความตาย' ของสาวน้อยคนนั้นฉันจะรับไว้เอง"
 
 
____________________________________________
 
 
“ค่ะ...ทราบค่ะ...เดี๋ยวฉันจะรีบกลับบ้านเดี๋ยวนี้นะคะ...ค่ะฝันดีค่ะ...” 









ร่างบางของประธานบริษัทสาวนาม ”ทิฟฟานี่ ฮวัง” เดินคุยโทรศัพท์ออกมาจากบริษัท 









ก่อนจะวางสายแล้วเปิดประตูรถของตัวเองแล้วเข้าไปข้างใน 









เฮ้อ... 









เธอนั่งถอนหายใจแล้วนักครุ่นคิดเกี่ยว

กับเรื่องหลายๆอย่างในขณะที่ขับรถไปด้วย... 









ทั้งเรื่องงานในบริษัท 









เรื่องคดีที่ทั้งๆที่เธอไม่ได้เป็นคนกระทำแต่หลุดพ้นมา 









เรื่องคนหลายๆคนที่พยายามจะฆ่าเธออีก... 









“แหมๆ ท่าทางจะคิดหนักเลยนะคะเนี่ย...คุณฮวัง” 









เฮือกก 









แกร๊ก... 









“โฮ่...เอาปืนมาจ่อหน้าเลยเหรอคะเนี่ย...

สาวน้อยคนนี้หวาดระแวงจนต้องพกปืนเลยเหรอเนี่ย....” 









“กะ แกเป็นใครบอกมาไม่งั้นฉันยิง” 










“แหม...คุณยิงไม่ได้หรอกน่า...” 









“ทำไมฉันจะยิงไม่ได้ ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ!!” ทิฟฟานี่ยิ่งกระชับปืนให้ถนัดมือมากขึ้นพร้อมกับ 

เริ่มกดไกปืน 









ก่อนจะเบิกตากว้างขึ้นเมื่อผู้หญิงตัวเล็กผมบลอนที่นั่งอยู่ตรงเบาะหลัง 

แบมือแล้วเทลูกกระสุนออกจากมือลงพื้นรถ 









“ก็ไม่มีลูกกระสุนแล้วคุณจะยิงได้อย่างไรล่ะคะ?” 









จนเธอเปิดที่ใส่กระสุดปืนดูก็พบว่ามันไม่มีกระสุนอยู่ข้างใน 









อะ...เอาไปตั้งแต่เมื่อไหร่ 









“เอาไปตั้งแต่เมื่อกี้ล่ะค่ะ...” แล้วเด็กสาวผมบลอนก็ตอบเหมือนกับว่าอ่านใจเธอได้ 









“แล้วเธอเป็นใคร...อ่านใจฉันได้ไง” 









หืม... ไอ้คนใส่หมวกเป็ดเลิกคิ้วออกเล็กน้อยก่อนจะขำในลำคอเบาๆ 









“ขะ ขำอะไร...” 










“ฮ่าๆๆๆๆ อ่านใจเหรอคะ ฉันคงอ่านไม่ได้หรอกค่ะ...ไม่ได้มีความสามารถแบบนั้น” 









“อย่ามาเฉไฉตอบมาเธอเป็นใคร!!” 










“โอ้ว...เป็นสาวน้อยที่ดุจริงๆ” เด็กหมวกเป็ดมันพูดบ่นเบาๆ

ในตอนแรกก่อนจะบอกออกมาได้ซะที 









“ฉันเจสสิก้า จอง รับจ้างตายไม่จำกัดค่ะ...” 









ระ รับจ้างตาย... 









“พะ พูดบ้าอะไรของเธอน่ะ ห๊ะ!?” 









“เอ๋ พูดแค่นี้ก็น่าจะเข้าใจแล้วนี้คะ...” แล้วก็เอียงคอทำหน้ามึนๆง่วงๆใส่ประธานสาว 









“คะ ใครมันจะไปเข้าใจ...ลงไปจากรถฉันเดี๋ยวนี้!!” 









“คุณจะตายวันนี้ล่ะ...” 









หะ หา.... 









“แล้วความตายมันก็ช่างน่าสนใจ...ยังไงคุณจะยกความตายให้ฉันได้ไหม?” 









ยัยเด็กหมวกเป็ดนี้มันบ้าไปแล้วรึไง... 









“พะ พูด...//ว้าว...พูดไม่ทันขาดคำความตายก็เข้ามาหาคุณแล้ว....” 









พอเธอมองตามสายตาของไอ้เด็กหมวกเป็ดไป

เธอก็เห็นรถมอเตอร์ไซด์ขับพุ่งเข้ามา 









แถมถือปืนมาด้วย... 









“มะ มือปืน...” 









“แล้วคุณจะมัวนั่งเซ่ออะไรกันคะ...อยากตายนักรึไง...” 









ร่างบางมันมานั่งเบาะหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้มันปลดเบรกมือ 










เบรกมือ...เฮ้ย...เบรกมือ...อะไรนะ!? 









“ยัยบ้า เธอทำอะไรน่ะ!!!?” 









ทิฟฟานี่ร้องอย่างตกใจกับรถที่เริ่มเคลื่อนออกไปเพราะเธอเผลอเอาเท้าเหยียบคันเร่ง 









เธอกรี๊ดส่วนไอ้ร่างบางข้างๆมันกลับนั่งกอดเข่านิ่งไม่สะทกสะท้าน 










ปัง 









เอี๊ยดดดด 









“โฮ่...ยางแตกแล้วแฮะ...” 









เจสสิก้าพูดอย่างไม่รู้สึกอะไร 









“ยางแตกบ้านแกเซ่ ทำอะไรซักอย่างเซ่!!!” ทิฟฟานี่ก็ได้แต่เกาะและพยายามควบคุมพวงมาลัยรถ 









“ถือว่าคุณอนุญาตแล้วนะคะ....” เจสสิก้าทำหน้านิ่งพลางหันไปทางทิฟฟานี่แล้ว

จับคางทิฟฟานี่ให้หันมา แล้วทำการประกบปาก 

ขบเล็มริมฝีปากของสาวหน้าหวานเล็กน้อยจนสาวหน้าหวานเคลิ้มกับรสจูบนั้น 









“พันธะสัญญาเสร็จสิ้นค่ะ....” 









“ธะ เธอทำอะไร...” ทิฟฟานี่หน้าแดงแล้วมองหน้าเด็กหมวกเป็ด... 

แหม...บรรยากาศให้ซะไม่มีอ่ะ(ประชด) 









“ตีตรา...ว่าคุณได้ทำสัญญากับฉันแล้ว....” เจสสิก้าจ้องดวงตาหวานของทิฟฟานี่ก่อนจะ